Moestuinieren én moeder zijn

Hoe doe je dat?

Al jaren proberen mijn man en ik een moestuin te starten, te onderhouden en de oogst te nuttigen.
De afgelopen jaren noemen we de try outs. 😉
Maar dit jaar hebben we het anders aangepakt en lijkt het verbazingwekkend genoeg te werken..
Ik leg het je uit.

Het eerste jaar…

Wij woonden in een woongemeenschap en hadden een moestuin met de woongroep.
Deze moestuin was ongeveer 20m2 en niemand anders wilde die jaren tuinieren. Twee jaar lang begon ik elk voorjaar samen met Nathan (mijn man) enthousiast met spitten, grond vruchtbaar maken en klaarmaken om te zaaien. Binnen in ons huis zaaiden we alles vóór zodat we grote plantjes naar buiten konden brengen. We hadden 3 Indische loopeenden die alle slakken opaten dus dat was het probleem niet. Het was het immense oppervlak.
Want elke weekend waren we bezig onkruid te verwijderen en dan stond er nog niet 1 ding in wat we gezaaid hadden.
Het eerste jaar kregen alle tomaten die we hadden voor gezaaid luis nog voordat ze naar buiten gingen. En konden we de kruiden niet meer onderscheiden van het onkruid.
We dachten het komt door onze onervarenheid.

Het tweede jaar…

Ging precies zo. We gingen naar ruilbeurzen zoals Reclaim the Seeds en werden lid van VELT (vereniging ecologisch leven en tuinieren).
Elk weekend en soms doordeweeks ook nog eens, stonden wij weer onkruid te wieden en na een fiks regenseizoen zakte de moed ons in de schoenen. We hadden er gewoon geen zin meer in.
We bleven nog wel lid en vonden het heel leuk om met tuinieren bezig te blijven maar onkruid wieden als dagtaak elk weekend was toch niet zoals wij moestuinieren voor ogen hadden.

Het derde jaar…

Was anders, we waren inmiddels verhuisd, hadden een kleine tuin achter ons huis én zijn papa en mama. Door de kleine tuin was het gedeelte voor de moestuin aanzienlijk kleiner en dat gaf ons hoop. Echter was onze tijd ook minder want onze dochter was net geboren en daar gaat dan alle tijd en aandacht naartoe. Maar als je je kindje wil voeden met biologisch voedsel, dan kan je dat het beste zelf oogsten. Dan zit er extra liefde in.
We zaaiden courgettes en pompoenen voor en een aantal kruiden. Toen ze groot genoeg waren mochten ze naar buiten om te wennen. En toen de ijsheiligen voorbij waren mochten ze helemaal naar buiten. Wat waren we trots, het zag er zo ontzettend leuk uit!
Maar nog geen week later was er nog 1 courgetteplant over. De rest was opgegeten door de slakken.
We hebben die plant in een pot gezet zodat er geen slak meer bij kon. Elke avond op slakkenjacht en alle slakken elders uitgezet. Die courgetteplant heeft ons een aantal courgettes bezorgd die we lekker hebben opgepeuzeld.

Het vierde jaar…

Is dit jaar. Onze dochter Maan is inmiddels 14 maanden en kan zelfs helpen in de tuin!
We hebben geleerd van de pot met de courgetteplant en hebben een stukje hermetisch afgezet in de tuin waar allemaal potten en bakken staan met planten: tomaten (in een verhoogde kas), courgettes, pompoen, spinazie, snijbiet, dille, 3 soorten basilicum, kamille en munt. We hebben bloemen gezaaid die bijen uitnodigen (verstuivers). En we hebben een pot eetbare bloemen (voor in de salade). We hebben bramen en een appelboom en een aardbijenplant.
Tussen alle potten en bakken (sommige staan verhoogd) hebben we houtsnippers gestrooid. Dat ziet er mooi uit én zorgt er voor dat onkruid weinig kans krijgt. Eigenlijk gaat het meeste nu vanzelf. De bloemen lokken bijen, de bijen verstuiven, de courgettes bevruchten elkaar, bepaalde kruiden maken de groenten extra enthousiast en bijvoorbeeld tijm weert de slakkenkomst. Door de potten overwoekeren de wortels elkaar niet en krijgt een plantje wat hij nodig heeft aan voedingsstoffen. Wél hebben we ons grond gemengd met vermiculiet dat voor extra zuurstof zorgt in de grond en bepaalde voedingstoffen in overvloed heeft. Ik zit er aan te denken om wormen bij de dierenwinkel te halen om de grond luchtig te houden. Maar ik denk niet dat dit in bakken en potten nodig is.

Meerdere avonden per week gaan we toch nog op slakkenjacht, deze zetten we elders uit.
Samen met onze dochter geven we de plantjes elke dag water en tijdens een tropische week biologische plantenvoeding.
We hebben helaas wel onze appelboom met met een biologisch middel moeten inspuiten omdat deze helemaal vol rupsen zat. Om de dag een tak wegknippen was ook niet de bedoeling, er zou geen boom meer staan na een maand.

Elke ochtend ga ik met mijn dochter Maan kijken bij de tuin en heeft het niet geregend dan sproei ik nog eventjes. (behalve de tomaten die doen we met de gieter).
Elke avond ga ik kijken bij de tuin, verzamel ik alle slakken en bij een hete dag sproei ik nog eventjes.

Tot nu toe ziet alles er rooskleurig uit. Het kost wel tijd, maar omdat we geen onkruid meer hoeven te wieden blijft er tijd over om de gewassen met aandacht te laten groeien. En er blijft veel tijd over om dit samen met onze dochter te doen. Zij scharrelt vaak met de gesnoeide takken uit de tuin van sierplanten.

Leuk zo samen tuinieren. Want jong geleerd is… Oud gedaan 🙂

En de snijbiet hebben we al gegeten!