De (echte) mama fiets

De afwegingen bij het maken van je keuze voor een bakfiets, mamafiets, normale fiets, elektrische fiets, of fietskarretjes.

 

Ik ben een mama zonder rijbewijs, ik ga nooit mijn rijbewijs halen. Niet omdat ik tegen autorijden ben, maar omdat ik het niet kan en totaal niet leuk vind. Als mama ben je de hele dag aan het multitasken, dus auto rijden zou dan appeltje eitje moeten zijn. Toch niet. Als ik het leuk had gevonden, was ik wel een automaat gaan rijden, met de komst van de elektische auto’s toch handiger dan geschakelde auto’s. Maar goed, deze blog gaat over fietsen en niet over autorijden. Want fietsen kan ik heel goed.
En over 20 jaar kan ik toch via Google een zelf rijdende auto voor laten rijden als ik weg moet 😉 hihi..

 

Jarenlang fiets ik op een omafiets, echt jáááren. Deze fiets heb ik ooit voor een paar tientjes via marktplaats op de kop getikt. Tijdens mijn werk als gastouder kan ik er altijd van op aan. De kindjes fietsen op hun eigen fietsen maar een enkele keer zit er toch iemand achterop. De omafiets houdt echt alles. Echter merk je na verloop van tijd wel dat hij intensief gebruikt wordt. Hij wordt gammel.

Tijdens mijn zwangerschap van Maan begin met nadenken over het feit dat ik geen rijbewijs heb, dat ik een gammele oma fiets heb. En ik realiseer me dat het fijn zou zijn om een bakfiets te hebben. Bakfietsen zijn groot er kan veel in. Ze staan vrij stabiel en je hebt ze ook nog eens elektrisch. Ook met overkapping bij regenachtige dagen.

Op het moment dat mijn man en ik een huisje kopen in Denbosch komen we er achter dat de bakfiets nooit in de achtertuin past. Hij kan de bocht de tuin in gewoon niet nemen. Wat nu?
Ik besluit voor een fietskarretje te gaan, want het is essentieel om je kindje naar school te kunnen brengen in de regen zonder dat we doorweekt aankomen. En de school die we kiezen voor ons kindje is een klein eindje fietsen.

Een fietskarretje kan dicht en heeft een regenhoes. In de winter heb je dan ook niet de gure wind in het gezichtje van je kindje. Hoe gezellig het ook is dat je kindje lekker voorop zit.
Ik wil wél graag een éénpersoons fietskarretje, zodat ik met één kindje er in het gewicht in het midden heb. De tweepersoons fietskarretjes hebben twee zitjes naast elkaar en de eerste jaren zal er maar één kindje in zitten, en zal het gewicht altijd naar één kant hangen. Dat voelt niet fijn, dus we besluiten voor een éénpersoons fietskarretje te gaan. Nu nog een fiets…

Via marktplaats zie ik een mamafiets, ideaal denk ik. Een mamafiets is namelijk een speciale fiets met een lage instap, een breed stuur en een redelijk gewicht, je waait niet zomaar om bij een stevige wind.
Een redelijk gewicht ja, dat is tevens meteen het nadeel, de fiets zelf weegt al super veel. Met fietstassen er aan, een fietskarretje en/of Maan in het voorstoeltje trap ik mijn longen uit mijn lijf. Een retourtje supermarkt zorgt er al voor dat het zweet over mijn rug loopt. Dat kan toch niet normaal zijn? Eigenlijk is deze fiets zonder fietstassen en zonder fietskarretje dé geschikte en moderne uitvoering van de omafiets. Echt voor oma’s. Maar niet voor moeders zonder rijbewijs die de hele dag op dat ding moeten zitten en ontelbare kilo’s mee moeten tillen. Ik fiets gemiddeld 7,5 km/h harder gaat hij niet, zo zwaar is die.

Ik verkoop de fiets weer verder via marktplaats en ga eens flink research doen met manlief. We komen er achter dat die mamafietsen inderdaad super zwaar en breed zijn en dat veel mama’s gewoon een simpele ordinaire fiets gebruiken naast het gebruik van hun auto.
Korte afstanden doen ze allemaal met de fiets, maar lange afstanden allemaal met de auto. Puur omdat met veel gewicht op de fiets, een fiets zwaarder trapt, langzamer gaat en meer energie kost.
Dus eigenlijk zou de gammele omafiets als die niet zo gammel was al redelijk in de buurt komen. Hij mist nog één essentieel onderdeel voor een mama zonder rijbewijs: elektrische aandrijving.

Ik rij nu een poosje op een ordinaire maar elektrische fiets. Met een stoeltje voorop (ja er is echt genoeg ruimte) en een fietskarretje er achter (voor de regenachtige winter etc). Ook heeft mijn fiets fietstassen. En ik kom overal met de fiets. Ik denk nooit meer aan ‘had ik maar een rijbewijs’. Fietsen is leuk! Ik kan snel fietsen, maar dat doe ik niet met Maan er bij. Ik fiets veilig, maar absoluut harder dan 7,5 km/h. Ik heb wel het digitale schermpje verstopt, omdat Maan dit heel leuk speelgoed vindt. Op de voordrager heb ik onze groenten tas waarmee we op woensdag ons groentepakket ophalen. Deze zit vast met een beveiligde bagagedrager. Zo benut ik elke cm van de fiets.

Mijn winst: ik kom nergens meer bezweet of uitgeput aan. Ik heb energie, plezier en geen afstand is mij te ver. We hebben voor Maan wel een helmpje gekocht. Omdat het toch net iets vlugger gaat dan een normale fiets.

 

 

 

Ik raad dit elke mama (zonder rijbewijs) aan.
😀